Z góry przepraszam Czytelników znudzonych może już nieco tą tematyką, ale wydarzenie jest doniosłe i wiem, że niektórzy z Państwa bardzo czekają na tę relację. A poza tym i tak jestem teraz w sanatorium i nie mam tu możliwości napisania własnego tekstu, a przekład nowego wpisu księdza biskupa Jana Hendriksa z jego bloga Arsacal mogę zamieścić :)
20 lat działalności Bractwa Kapłańskiego Świętego Piotra w Amsterdamie
Msza święta pontyfikalna i sakrament bierzmowania
 |
| Podczas Mszy świętej pontyfikalnej |
Fachowa asystencja
Rytuał pontyfikalny w tej formie jest dość złożony, ale na szczęście mogłem liczyć na fachową asystencję księdza Knudsena i ceremoniarza Onno Baneke, którzy umiejętnie prowadzili mnie przez każdy etap liturgii. Ponadto wszyscy diakoni i ministranci byli doskonale przygotowani, dzięki czemu całość przebiegła godnie i płynnie. Transmisję z uroczystości można nadal obejrzeć na kanale YouTube kościoła św. Agnieszki: https://www.youtube.com/watch?v=cmaSogNsAKA
Sakrament bierzmowania
Przed Mszą świętą mogłem udzielić sakramentu bierzmowania siedemnaściorgu kandydatom – w zdecydowanej większości młodym ludziom; niektórzy z nich przyjęli chrzest lub zostali włączeni do Kościoła zaledwie kilka dni przed tą uroczystością.
Wyróżnienia
 |
| Z proboszczem i z dwojgiem z trojga wyróżnionych |
Na zakończenie Mszy pontyfikalnej troje parafian otrzymało papieskie odznaczenie „Bene Merenti” w dowód uznania i wdzięczności za znaczące dzieła, które wiernie realizowali. Na zdjęciu widnieję wraz z księdzem proboszczem Knudsenem oraz dwojgiem z wyróżnionych osób; niestety spóźniliśmy się nieco z wykonaniem fotografii, gdyż trzecia osoba zdążyła już udać się do domu. Dysponujemy jednak wspaniałymi zdjęciami z samej ceremonii wręczenia, które zostaną dodane później.
Miłe spotkanie towarzyskie
Po uroczystości przed kościołem odbyło się spotkanie towarzyskie, podczas którego serwowano między innymi spumante i orzeszki. Pogoda dopisała znakomicie! Podziękowania otrzymał również ksiądz Knudsen za dwadzieścia lat posługi duszpasterskiej w tym kościele i ustanowionej tu parafii personalnej pod wezwaniem św. Józefa, Patrona Kościoła, służącej wiernym przywiązanym do tradycyjnej formy rytu rzymskiego. Wcześniej w tym roku świętowano już dwudziestą rocznicę jego święceń kapłańskich. Ponadto pełni on funkcję proboszcza od dwunastu i pół roku.
Kiwający anioł
 |
| Ksiądz Knudsen z kiwającym aniołem |
Wiceprzewodniczący rady parafialnej wygłosił ciepłe przemówienie i zaprosił księdza Knudsena do odsłonięcia prezentu: kiwającego anioła – takiego, który przyjaźnie kiwa głową, gdy wrzuci się do niego datek. Ksiądz Knudsen, jako prawdziwy duszpasterz, natychmiast wykorzystał ten podarunek, zachęcając wszystkich, by mniejszymi lub większymi datkami skłaniali anioła do częstego i niezwykle życzliwego kiwania głową na znak aprobaty. Jest to z pewnością potrzebne, gdyż – mimo już wykonanych znacznych prac – kościół wciąż stoi przed poważnymi wyzwaniami remontowymi, na przykład na wieży... I każdy, nawet najmniejszy datek jest pomocą.
Podczas Mszy świętej wygłosiłem następującą homilię.
Do czego wzywa was Pan?
XVII Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego – sakrament bierzmowania – dwudziesta rocznica obecności Bractwa Kapłańskiego Świętego Piotra (FSSP) w kościele św. Agnieszki w Amsterdamie
Quid vobis videtur de Christo?
Co sądzicie o Chrystusie?
W imię Ojca...
Bracia i Siostry,
Wdzięczność...
Dzisiejszy dzień napełnia nas głęboką wdzięcznością. Przede wszystkim pragnę dziś podziękować Bogu za dwadzieścia lat, w ciągu których Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra – Fraternitas Sacerdotalis Sancti Petri – prowadzi swój apostolat w tym pięknym kościele św. Agnieszki i z niego wychodząc, a także sprawuje opiekę duszpasterską nad wiernymi związanymi z tą parafią personalną św. Józefa – Patrona Kościoła Świętego – tutaj, przy kościele św. Agnieszki.
Podziękowania dla Bractwa Świętego Piotra
Tak, dziękujemy przede wszystkim naszemu Bogu i Panu, który obdarzył nas tak wielką duchową owocnością; dziękuję również Bractwu Kapłańskiemu Świętego Piotra, przełożonym generalnym z minionych lat – księdzu Komorowskiemu i księdzu Bergowi, przełożonym dystryktu, a w szczególności proboszczowi, księdzu Martinowi Kromannowi Knudsenowi, który z całkowitym osobistym oddaniem, wiarą i gorliwością uobecnia pośród was pasterską miłość Jezusa Chrystusa. Jestem głęboko wdzięczny tobie, księże Knudsenie, i pozostałym kapłanom, którzy tutaj posługują lub posługiwali, za wasze kapłańskie zaangażowanie, trwające w serdecznej jedności z Ojcem Świętym i biskupem diecezjalnym. Niech Bóg wam wynagrodzi i niech nadal błogosławi waszej kapłańskiej posłudze.
Bracia i Siostry,
Wraz z powołaniem...
Gdybym miał złożyć życzenie osobom przyjmującym dziś sakrament bierzmowania, chyba najlepszym z nich byłoby to, aby słowa Apostoła Pawła z Listu do Efezjan – obecne w dzisiejszym czytaniu – nieustannie znajdowały spełnienie w waszym życiu: „Ut digne ambuletis vocatione qua vocati estis” – abyście postępowali w sposób godny powołania, do jakiego zostaliście wezwani. Tak, to jest sedno mojej modlitwy za was, drodzy bierzmowani: abyście okazali się godni swego chrześcijańskiego powołania dzięki mocy Ducha Świętego, którego otrzymaliście w tym uroczystym dniu.
Wasze własne powołanie
Zostaliście pasowani na rycerzy – takie było znaczenie delikatnego uderzenia, którego udzieliłem wam po namaszczeniu – pasowani, by toczyć duchową walkę z niezawodną pomocą Boga. Każde z was ma do przebycia wyjątkową drogę i do stoczenia wyjątkową walkę. Jest bowiem prawdą, że dobry Bóg obdarzył każdego z was szczególnym powołaniem, a odkrycie go i podążanie za nim stanowi wasze największe szczęście.
Odkrywanie powołania
Jak możemy odkryć to szczególne powołanie, które powierza nam nasz Bóg i Pan? W rzeczywistości możemy to uczynić jedynie przez autentyczne życie naszym powołaniem chrześcijanina i katolika. Bądźcie dobrymi chrześcijanami, bądźcie świadomymi katolikami, o sercach i umysłach otwartych na Boże prowadzenie i natchnienia, a odnajdziecie drogę, którą przeznaczył dla was Pan. Jeśli bowiem będziemy starali się służyć Bogu całym sercem, całą duszą, całym duchem i całym umysłem, wówczas będziemy w stanie zrozumieć Boże wskazania; wówczas będziemy coraz lepiej rozumieć, co mamy czynić, i zdołamy też pojąć to szczególne życiowe powołanie, które Bóg dla nas przygotował.
Dar i zadanie
Sakrament bierzmowania nie oznacza zatem, że możecie spocząć na laurach. Każdy dar od Boga wiąże się jednocześnie z zadaniem, z misją. Otrzymaliście Ducha Świętego, abyście mogli być apostołami i świadkami Chrystusa; spoczywa na was zadanie, aby żyć i działać w mocy tego Ducha Świętego – a zatem często myśleć i działać inaczej, niż myślą i postępują ludzie. Niech prawo Boże i sumienie będą waszymi przewodnikami we wszystkim.
Fundament
Działajcie i mówcie, kierując się miłością Jezusa Chrystusa, gdyż fundamentem Prawa jest miłość: miłość do Boga, dzięki której szanujecie Boże przykazania i zawsze macie przed oczami Boże, pełne miłości miłosierdzie, oraz miłość do bliźniego. Tym bliźnim jest w rzeczywistości każdy człowiek, wobec którego odnosicie się z miłością. Pomyślcie o przypowieści o dobrym Samarytaninie, w której ktoś z miłością pochyla się, żeby pomóc człowiekowi, który miał być jego wrogiem.
Wielkie przykazanie
Miłość jest wielkim przykazaniem, czego naucza nas Jezus w Ewangelii na tę niedzielę. Jezus spotyka się tam z faryzeuszami. Nie przychodzą ze szczerymi intencjami; przychodzą, by Go wystawić na próbę. Znawca Prawa zadaje Mu pytanie – tentans eum, czyli wystawiając Go na próbę: „Które przykazanie jest największe?”. Jezus Chrystus odpowiada im, ponieważ samo pytanie jest dobre i ważne – mimo że ukryta za nim intencja jest złośliwa: ma na celu zastawienie na Niego pułapki.
Zaproszenie do refleksji
Odpowiedź Pana nie zawiera bezpośredniej nagany ani upomnienia – choć byłyby one w pełni uzasadnione – lecz stanowi raczej zaproszenie do refleksji i kontemplacji: Quid videtur vobis de Christo? – „Co sądzicie o Chrystusie?”. Jezus stawia konkretne pytanie, które jest zaproszeniem do przemyśleń: co to znaczy, że Jezus jest potomkiem króla Dawida, a zarazem jego Panem i Władcą? Zastanówcie się nad tym. W ten sposób Jezus Chrystus pragnie wskazać faryzeuszom duchową drogę do zrozumienia, że Chrystus jest Bogiem i człowiekiem, posiadając Boską i ludzką naturę.
Pogłębianie...
My również jesteśmy wzywani tymi słowami – a także przyjętym sakramentem bierzmowania – do nieustannej modlitwy, poszukiwania, refleksji i kontemplacji, aby pogłębiać naszą wiarę, zyskiwać nowe spojrzenie i z Bożą pomocą realizować nasze powołanie oraz podążać wyznaczoną drogą z żywą, natchnioną wiarą. O własnych siłach nic nie możemy uczynić, ale On, Pan, obdarzył nas swoim Duchem Świętym; On może wszystko. Nigdy zatem nie popadajcie w zwątpienie; ufajcie Jego mocy.
W imię Ojca...
Źródło: https://arsacal.nl/?p=contentitem&id=4205&t=20+jaar+Petrusbroederschap+in+Amsterdam
Komentarze
Prześlij komentarz